ادکلن گیاهی

یاس سیاه درختچه‌ای است زینتی با گل های معطر از تیرهٔ زیتونیان، که دارای گونه‌های برافراشته یا بالارونده است، در باغ‌ها کاشته می‌شود و ارتفاعش بین دو تا سه متر است. برگ‌هایش متقابل و قلبی شکل و گل‌هایش دارای یک جام چهار قسمتی به شکل صلیب است که به یک لولهٔ نسبتاً طویل منتهی می‌شود. گل‌هایش گاهی منفرد و گاهی به صورت آرایش گرزن در انتهای شاخه قرار می‌گیرند.
اصل این گیاه را از ایران می‌دانند و از آنجا به سایر نقاط دنیا برده شده است. گل‌های یاس بسیار معطر و به رنگ قرمز و سفید یا زرد با بنفش تیره می‌باشد.
از گل‌های گونه‌های معطر آن در عطرسازی استفاده می‌کنند. شاخه‌های جوان یاس دارای مغز چوبی نرمی است و ممکن است آنها را توخالی کرد و از آنها فلوت ساخت ولی شاخه‌های مسن آن دارای مغز سختی است و در منبت کاری بکار رود
تحقیق‌ها نشان می‌دهد، بوی شیرین گل یاس سیاه به اندازهٔ والیوم آرامش بخش است و بدون هیچ عارضهٔ جانبی اعصاب را تسکین می‌دهد.
آزمایش‌ها نشان داده که وجود این رایحه در قفس شلوغ موش‌های آزمایشگاهی باعث می‌شود که موش‌ها فعالیت خود را کاهش داده و در کنج قفس آرام بنشینند.

گل مریم گیاهی است چندساله با گلی سفیدرنگ و خوشبو که عصارهٔ آن در عطرسازی استفاده می‌شود.
گل مریم بسته به فصل کاشت، در بهار، تابستان، پاییز و یا زمستان گل می دهد. در حالت عادی پیازی که در بهار کشت شده، گلدهی آن از اواسط تابستان شروع می شود که برحسب رقم گلدهی می تواند تا اواسط پائیز ادامه یابد. در مناطقی که زمستان زیاد سرد نیست و فصل سرما زود شروع نمی شود می توان پیاز مریم را در بهار دیرتر کاشت تا گیاهان در اوایل پائیز گل بدهند. برای تولید گل مریم در فصل سرما می توان از گلخانه ای با دمای حدود ۱۸-۱۶ درجه سانتیگراد استفاده نمود که پیازها پس از ۸ هفته به گل خواهند نشست.
گل مریم در هندوستان دارای اهمیت ویژه‌ای است و در مراسم عروسی، عزا و آیین‌های مذهبی استفاده می‌شود.
در ایران نیز این گل به صورت تجارتی تولید می شود.
گل مریمی که در ایران تولید می شود به دلیل معطر بودن آن در دنیا منحصر به‌ فرد است.
به دلیل همین مزیت در دنیا جایگاه ویژه ای دارد.
هر ساله مقدار زیادی از این نوع گل به سراسر جهان وبخصوص به اروپا صادر می شود.
گل مریم نیز همانند بسیاری از گل های سفید در ساخت عطر زنانه اهمیت ویژه ای دارد.
از دیگر خواصیت های این ادکلن می توان به تقویت حافظه، تسکین اعصاب و درمان هر گونه افسردگی می باشد.

گیاهی است از خانواده Calycanthaceae، چند ساله، به صورت بوته یا درختچه بوته ای کوچک با ساقه های چوبی به بلندی دو تا سه متر، برگهای آن نیمه خزان است و معمولاً تا اواسط زمستان روی شاخه هامی ماندو در اوایل بهار ظاهر می شوند، برگها تخم مرغی نوک تیز و در تماسبا انگشتان زبر و خشن و فوق العاده معطرند. گلهای آن معطر و زردکمرنگ و داخل گل قرمز ارغوانی است که در زمستان شکفته می شود. میوه آن کوزه ای شکل، درشت، خاکستری مایل به قهوه ای میباشد که اوایل تابستان می رسد. این گیاه از خطه چین و ژاپن برخاسته و در سایر مناطق دنیا انتشار یافته است، در ایران در باغها پرورش داده می شود
این ادکلن رایحه ای همه پسند و دلنشینی دارد که بوی خود گل را می دهد
که بسیار طبیعی است طوری که انگار در اتاقی پر از گل های یخ حضور دارید.
گروه بویایی: گلی
نوع رایحه: گرم
میزان پراکندگی: بالا

گل لاله ۱۰۰ تا ۱۵۰ گونه دارد که ۱۹ گونه‌ی آن در ایران شناخته شده است. از لحاظ گیاه‌شناسی، گل لاله به دو گروه بزرگ پرورشی و خودرو تقسیم می‌شود. لاله‌های پرورشی دارای گل‌های بزرگ، جام گل بزرگتر و تنوع رنگی بیشتری نسبت به گل‌های خودرو هستند. لاله‌های خودرو نیز دارای چهار تا شش گلبرگ و دو کاسبرگ هستند که هنگام شکفتن گل لاله می‌ریزند. برگ‌های لاله کشیده و بدون دندانه‌اند.

لاله‌ی سرخ، گلی بهاری از تیره‌ی سوسنیان است که در زبان فارسی به آن لاله‌ى داغدار یا اشک خونین نیز گفته می‌شود و در برخی از منابع طب سنتی، آن را شقایق نعمانى نامیده‌اند. البته باید گفت لاله‌ی سرخ و شقایق نعمانی گیاهانی کاملا متفاوت هستند که به دلیل داشتن گل‌هایی قرمز رنگ با لکه‌ای سیاه در مرکز گل به یکدیگر شباهت دارند.

نام گل لاله‌ی سرخ از کلمه‌ی لعل در زبان سانسکریت به معنی «قرمز» گرفته شده‌ است و محل اصلی رویش نوع خودروی آن در آسیای مرکزی است و گل ملی کشورهای بسیاری از جمله ایران محسوب می‌شود.

لاله‌ی سرخ داراى یک ماده‌ى رنگین، کمى قند و مقدارى صمغ است و باید پس از جمع‌آورى به سرعت خشک شود، در غیر این صورت فاسد خواهد شد.